aðalsíða netverjavefsins Félag íslenskra netverja

ATH: Starfsemi félags Netverja liggur því miður niðri.

Vegna ágangs ruslpósts hefur póstlistum og netföngum þess verið lokað, en þessi vefur stendur eftir áhugasömum til fróðleiks um það sem á undan hefur gengið.

Rót:   Baráttumál | Þjónusta | Fréttir | Umræða | Um Netverja | Skráning |
Fréttir:   Félagið | Baráttan | Netið | - | Eldri fréttir | Heimildir |

R E Y K J A V Í K U R B R É F Morgunblaðsins, 2. nóvember 1997.

Fyrir nokkrum árum birti brezka dagblaðið Financial Times greinaflokk, sem ekki er ofmælt að segja, að hafi vakið heimsathygli. Þar rakti blaðið hvernig símafyrirtæki um heim allan hefðu tekið höndum saman um að stunda beina okurstarfsemi við verðlagningu á símtölum á milli landa. Afhjúpun blaðsins á vinnubrögðum símafyrirtækjanna hefur átt mikinn þátt í að verð á þessum símtölum hefur lækkað smátt og smátt en eru þó enn alltof há.

Annar þáttur í að draga úr okurstarfsemi símafyrirtækjanna er starfsemi lítilla einkafyrirtækja, sem hafa fundið leið til að lækka verð á símtölum milli landa. Þeirri aðferð er lýst í brezka blaðinu Economist í septembermánuði sl. en hún byggist á því að til eru lönd, þar sem símafyrirtæki stunda ekki jafn mikla okurstarfsemi og gert hefur verið bæði hér og annars staðar á millilandasamtölum. Samtali á milli tveggja landa, sem búa við ríkiseinokun, er þá fyrst beint til þriðja lands, þar sem samkeppni ríkir. Með þeim hætti er notanda tryggt lægra verð.

Nú hafa bandarísk stjórnvöld hins vegar ákveðið að þrýsta enn á um lækkun á verði símtala á milli landa með því að setja þak á þá upphæð, sem símafyrirtækjum þar í landi er heimilt að greiða til símafyrirtækja í öðrum löndum. Þetta þak verður að veruleika í ársbyrjun 1999.

Í septembermánuði sl. birti The Economist ítarlega úttekt á stöðu fjarskiptamála í heiminum, en höfundur hennar er merk blaðakona, Frances Cairncross, sem raunar er sérfræðingur blaðsins í umhverfismálum og kom hingað til lands fyrr á þessu ári. Hún hefur áður fjallað um ýmsa þætti fjarskiptamála og nú í nóvember kemur út bók eftir hana um þessi málefni.

Í úttekt Frances Cairncross kemur m.a. fram, að ný tækni hefur gjörbreytt rekstrargrundvelli símafyrirtækja. Fyrir 40 árum var kostnaður símafyrirtækjanna við að flytja símtal yfir Atlantshafið 2,44 dollarar á mínútu. Á síðasta ári var þessi sami kostnaður liðlega eitt sent á mínútu. Í þeirri upphæð er ekki talinn kostnaður við innheimtu símagjalda, markaðsmál eða aðgang að símakerfi móttökuríkis.

Þessi gífurlega lækkun kostnaðar við flutning á símtali á milli landa hefur hins vegar að sögn tímaritsins ekki endurspeglast í sambærilegri lækkun þeirra gjalda, sem notandinn greiðir. Sérfræðingar halda því fram, að samtöl milli landa séu aðeins um 5% af þeim mínútum í símtölum, sem bandaríska stórfyrirtækið AT&T flytur en hins vegar séu þau undirstaða 40% af hagnaði fyrirtækisins.

Aðstaða símafyrirtækjanna til þess að halda uppi okurstarfsemi á millilandasamtölum byggist á samningum á milli ríkisstjórna og símafyrirtækja, sem í flestum löndum hafa verið ríkisrekin fram á síðustu ár. Ríkisstjórnir hafa séð til þess að símafyrirtæki í ríkiseign hafa haft einokun á símaþjónustu. Síðan eru samningar á milli sambærilegra fyrirtækja, sem tryggja hag þeirra en ekki neytenda.

Þetta gamla kerfi er hins vegar að sögn Frances Cairncross að byrja að hrynja. Sum ríki hafa afnumið einokun á millilandasamtölum, sem opnar alveg nýja möguleika á samkeppni og verðlækkun.

Aðstaðan hér

Staðan í símamálum hér hefur verið ákaflega svipuð og í öðrum löndum, sem búið hafa við ríkiseinokun í símaþjónustu og öllu, sem henni tilheyrir. Það eru ekki mörg ár liðin frá því að öðrum fyrirtækjum var heimilað að flytja inn og selja á eigin vegum símatæki! Einokun Pósts og síma á þeirri þjónustu minnti á annað ríkiseinokunarfyrirtækja, sem var til fyrir rúmlega 30 árum, sem var Viðtækjaverzlun ríkisins, sem lengi hafði einokun á innflutningi útvarpstækja!

Frá því að Financial Times birti fyrrnefndan greinaflokk um okurstarfsemina í millilandasamtölum hefur Morgunblaðið ítrekað vakið máls á þeim þætti í starfsemi Pósts og síma. Forráðamenn fyrirtækisins hafa forðast það alla tíð að gefa nokkrar raunverulegar upplýsingar um kostnað þess af þeirri starfsemi og hagnað af honum.

Málsvörn þeirra hefur fyrst og fremst verið sú, að fyrirtækinu væri gert að greiða svo háar greiðslur í ríkissjóð, að það ætti ekki annan kost en halda háu verðlagi. Í þessum efnum hafa þeir haft nokkuð til síns máls. Ríkið hefur í raun og veru stundað ákveðna skattheimtu í gegnum Póst og síma og það hefði að mörgu leyti verið eðlilegra, að sú skattheimta sæist.

Að þessu er vikið hér vegna þess að í gær, föstudag, fékkst í fyrsta sinn í sögu Pósts og síma smávægileg innsýn í starfshætti fyrirtækisins, sem jafnvel hörðustu gagnrýnendur þessa einokunarfyrirtækis hefðu tæplega trúað að væru til staðar. Og sjálfsagt hefur ætlunin ekki verið sú, að opna þessa litlu sýn inn í verðlagningarkerfi Pósts og síma.

Sú ákvörðun Alþingis að gera landið að einu gjaldsvæði í símamálum er eðlileg og sjálfsögð. Og tæpast var við öðru að búast en það mundi leiða til einhverrar hækkunar hjá sumum símanotendum um leið og það leiddi til lækkunar hjá öðrum. En samhliða þessari breytingu tilkynnti Póstur og sími umtalsverða lækkun á símtölum við útlönd. Þeirri lækkun var almennt fagnað. Hún var sjálfsögð og margfalt meiri lækkun er líka sjálfsögð. Með hvaða rökum er hægt að setja fram slíka staðhæfingu? Með tilvísun til þeirra upplýsinga, sem fram komu í úttekt Economist, að sá kostnaður, sem Póstur og sími og önnur símafyrirtæki í heiminum hafa af því að flytja símtöl landa í milli hefði hrunið án þess að það hefði komið fram að ráði í hruni þeirra símagjalda, sem notandinn greiðir.

Af þessum sökum datt jafnvel hörðustu gagnrýnendum Pósts og síma ekki annað í hug en að lækkun á símtölum við útlönd, sem tilkynnt var á dögunum, væri bein lækkun vegna þess hvað kostnaður fyrirtækisins við þessi símtöl hefur lækkað gífurlega. En hvað kemur í ljós?!

Eftir samráð ráðherra og forráðamanna Pósts og síma hf. var eftirfarandi skýring gefin: "Jafnframt var tekin sú ákvörðun að 22% lækkun á millilandasímtölum verði greidd af fyrirtækinu sjálfu en komi ekki til hækkunar á innanlandstaxtanum."

Hvað þýðir þetta? Þetta þýðir, að forráðamenn Pósts og síma ætluðu sér alls ekki að láta af hendi nokkrar tekjur, þótt kostnaður fyrirtækisins á þessu tiltekna sviði hefði hrunið. Úr því að þeir voru neyddir til að lækka símtöl til útlanda þá skyldu símnotendur greiða það með öðrum hætti.

Hvað eiga svona vinnubrögð að þýða? Og hvað fleira á eftir að koma í ljós, þegar fyrirtækið á næstu dögum leggur fram forsendur sínar fyrir þessum ákvörðunum, sem það hefur nú verið neytt til að gera?

Póstur og sími hf. er fyrirtæki, sem starfar á þeim vettvangi atvinnulífsins, þar sem framtíðin er hvað mest spennandi og býður upp á ævintýralega möguleika. En viðskiptahættir fyrirtækisins eru slík forneskja, að með algerum ólíkindum er.

Morgunblaðið hefur hvað eftir annað gagnrýnt viðskiptahætti Pósts og síma harðlega og þá ekki sízt tilburði fyrirtækisins til að drepa af sér alla hugsanlega samkeppni á öllum hugsanlegum sviðum, sem lítil einkafyrirtæki hafa reynt að halda uppi. En jafnvel hinum hörðustu gagnrýnendum hefði ekki dottið í hug að fyrirtækið mundi sýna þá ósvífni að ætla að flytja lækkun á millilandasamtölum yfir á innanlandsnotkun. Í þessu tilviki er nefnilega ekki hægt að halda því fram, að einhvers staðar verði að finna tekjur á móti þeim kostnaði, sem leiði af millilandasamtölum. Sá kostnaður er löngu horfinn vegna tækniframfara eins og Frances Cairncross sýnir fram á.

Breytingar óhjákvæmilegar

Þessi eini þáttur málsins, hvað sem svo á eftir að koma í ljós að öðru leyti, sýnir að breytingar á stöðu Pósts og síma hf. eru óhjákvæmilegar. Það eitt að gera fyrirtækið að hlutafélagi í eigu ríkisins dugar ekki til. Það mundi heldur engu breyta, þótt hlutabréf í því yrðu seld á almennum markaði. Eftir sem áður mundi fyrirtækið búa að mestu við einokun og haga sér í samræmi við það. Einokunarfyrirtæki í einkaeigu eru ekkert betri en einokunarfyrirtæki í ríkiseigu.

Á næsta ári hefst í fyrsta sinn samkeppni í símaþjónustu hér á landi, þegar erlent fyrirtæki hefur rekstur GSM-símakerfisins. Póstur og sími hf. hefur búið vel í haginn fyrir það erlenda fyrirtæki. Viðskiptavinir munu hópast að því vegna þess að þeir verða svo fegnir að eiga annan kost en Póst og síma hf. Á næstu árum má búast við enn meira frjálsræði og aukinni samkeppni. En Póstur og sími hf. mun berjast af mikilli hörku fyrir því að halda stöðu sinni.

Í fyrrnefndri úttekt Frances Cairncross bendir hún á, að það sé ekki nóg að opna fyrir samkeppni í símaþjónustu. Reynslan sýni, að þau símafyrirtæki, sem fyrir eru, hafi algera yfirburði í þeirri samkeppni. Í úttektinni metur hún það þannig, að sterkt eftirlit með rekstri fyrirtækjanna sé nauðsynlegt til að koma í veg fyrir, að keppinautar gefist hreinlega upp.

Forskot hinna gömlu einokunarfyrirtækja á hverjum stað er mikið, að hennar sögn. Þau byrja samkeppnina með allan markaðinn í sínum höndum. Þau eru þekkt meðal almennings og hafa sterka fjárhagslega stöðu. Þau hafa yfirleitt sterk tengsl við stjórnvöld. Forráðamenn þeirra eiga oftast að baki starfsferil hjá hinu opinbera og þekkja þar allt út og inn. Af þessum og mörgum öðrum ástæðum þurfi sterkt eftirlit til að tryggja samkeppni.

Í ljósi þeirra miklu umræðna, sem orðið hafa að undanförnu um viðskiptahætti Pósts og síma hf., og ekki sízt með hliðsjón af þeim litlu upplýsingum, sem nú þegar liggja fyrir um hvað að baki bjó, fer ekki á milli mála, að ný stefnumörkun í síma- og fjarskiptaþjónustu er nauðsynleg.

Ríkisstjórnin þarf að gera grein fyrir því, hvernig hún hyggst standa að þeim breytingum, sem framundan eru. Hver verða næstu skref til aukinnar samkeppni í símaþjónustu á Íslandi? Hvernig verður staðið að því að tryggja, að samkeppnin verði raunveruleg? Hver verður framtíð Pósts og síma hf. frá sjónarhóli ríkisstjórnarinnar? Nú þegar hefur verið ákveðið að skilja að símaþjónustu og póstþjónustu en hvað fylgir í kjölfar þess? Er tilefni til að skipta fyrirtækinu enn frekar upp eins og Morgunblaðið hefur áður vakið máls á?

Hér er um að ræða eitt stærsta mál í atvinnulífi okkar Íslendinga um þessar mundir. Frelsi og samkeppni á þessu sviði getur átt þátt í því að þessi þáttur viðskiptalífsins blómstri á næstu árum með sama hætti og tölvuiðnaðurinn er að gera. Rangar ákvarðanir geta líka átt þátt í að svipta okkur þeim möguleikum. Hér er um að ræða miklu stærra mál en gjaldskrárbreytingarnar einar.


Morgunblaðið
Allur réttur áskilinn. ©1997 Morgunblaðið.

 
© 2000, 2001 F.Í.N. | webmaster@netverjar.is | kort af vefnum | efst á síðuna